Նոր հետազոտությունն առաջարկում է պոտենցիալ հեղափոխական միջոց՝ զգալիորեն կրճատելու Երկրի և Մարսի միջև թռիչքի ժամանակը՝ հեռանկար բացելով ապագա հեռավոր առաքելությունների համար, որոնք կարող են տևել մեկ տարուց պակաս՝ ավանդական երեք տարվա փոխարեն:
Ստանդարտ պայմաններում ճանապարհորդությունը դեպի Մարս և հետադարձը պահանջում է մոտ երեք տարի: Նույնիսկ մոլորակների առավել բարենպաստ դասավորության դեպքում, որը տեղի է ունենում մոտավորապես 26 ամիսը մեկ, թռիչքը դեպի Կարմիր մոլորակ տևում է յոթից տասը ամիս՝ մեկ ուղղությամբ: Ժամանելուց հետո անձնակազմը ստիպված է լինում սպասել Երկիր վերադառնալու նոր «պատուհանի», ինչն էապես ավելացնում է առաքելության ընդհանուր տևողությունը:
Սակայն Հյուսիսային Ռիո դե Ժանեյրոյի պետական համալսարանի գիտնական Մարսելո դե Օլիվեյրա Սոուզան առաջարկել է այլընտրանքային երթուղի՝ հիմնված 2001 CA21 աստերոիդի ուղեծրային հետագծի վերլուծության վրա: Այդ երկրամերձ աստերոիդը հատում է ինչպես Երկրի, այնպես էլ Մարսի ուղեծրերը, և հետազոտողը եզրակացրել է, որ նմանատիպ հետագիծը կարող է օգտագործվել արհեստական տիեզերական սարքի կողմից:
Ըստ նրա հաշվարկների՝ 2031 թվականին արձակումը կարող է հատկապես շահավետ հնարավորություն ընձեռել նման թռիչքի համար: Acta Astronautica հանդեսում հրապարակված հետազոտությունը դիտարկում է առաքելության երկու պոտենցիալ սցենար՝ համապատասխանաբար մոտ 153 և 226 օր ընդհանուր տևողությամբ, ինչը կարող է ավելի քան կրկնակի կրճատել միջմոլորակային ճանապարհորդության ընդհանուր ժամանակը:
Այդուհանդերձ, հետազոտողն ընդգծում է, որ նման երթուղու իրականացումը կպահանջի արագություններ, որոնք զգալիորեն գերազանցում են ժամանակակից հրթիռային և վայրէջքային տեխնոլոգիաների հնարավորությունները: Այսօրվա դրությամբ նման առաքելությունը մնում է գերազանցապես տեսական:
Չնայած դրան, աշխատանքը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ տիեզերական գործակալությունների երկարաժամկետ պլանավորման համար, ներառյալ NASA-ն, որն արդեն դիտարկում է առաջին մարդկանց ուղարկումը Մարս որպես իր Artemis ծրագրի առանցքային նպատակներից մեկը:
