Ավելի լավա ունենալ ու կորցնել քան չունենալ ու չկորցնել…
Երբ փակում ես աչքերդ ու առաջին պատահած մթությունն ավելի հարազատ է քան սեփական «ես»դ… բացակայությունն իր դատարկությամբ ավելի մեծ ներկայություն է , քան գիտակցված ներկան...
Հասկանում ես որ արտաշունչդ քո հարազատ շունչներ որին դու բաց թողեցիր որ ապրես…
Երբ աչկերդ իսկականից բացվեց ու կուրացար «լույս»ից , թողեցիր «ես» դ հետապնդող պահի մեջ…
Ու հաղթահարիր սեփական կարոտդ ու ընդունիր ԱՍՏՎԱԾԱՅԻՆ հավիտ«Է»նականությունը…որ լսես լռություն…
Սոս Ջանիբեկյան՝ ֆեյսբուք
Փաշինյանը թուրքական թեյ է խմում Անթալիայում (վիդեո) 
